نامحرم زمینیم هر چند آسمانیم

یادی ز نقش پاکن بر بیش و کم حیاکن

ما را به خود رها کن تخفیف امتحانیم

دردا که جوهر چشم از فهم ما نهان ماند

گلشن هوا ندارد صحرا فضا ندارد

امید جا ندارد دامن کجا فشانیم

با خود اگر نسازیم بر الفت که نازیم