صفحه بیکار است مجهولانه مسطر می زنیم

چون سحر خمیازه آغوش فنا رامی کند

ما ز فرصت غافلان سرخوش که ساغر می زنیم

از خراش سینه مشق مدعا معلوم نیست

نیستم آگه تمنای دل بیمار چیست

ناله می بالد اگر پهلو به بستر می زنیم

زین قدر گردی که دارد چون سحر جولان ما