تهی دستی درین ویرانه کرد آخر دعاگویم

من و نشو و نمای سرکشی حاشا معاذالله

نهال جاده ام یک سجده هموار می رویم

زبان لاف هم در مفلسی ها بسته می گردد

درین گلشن بغیر از انفعالم نیست سامانی

گل چشمم همین عیبی ست گر رنگست و گر بویم

به خواب نیستی موج دگر می زد غبار من