به این آوارگی یا رب که گردانید پهلویم

درین گلشن بغیر از انفعالم نیست سامانی

گل چشمم همین عیبی ست گر رنگست و گر بویم

به خواب نیستی موج دگر می زد غبار من

ندارد چاره از دریا شکافی طالب گوهر

دلی گم کرده ام در عالم اسباب و می جویم

ز طاق چین ابروی که افتادم نمی دانم