دلی گم کرده ام در عالم اسباب و می جویم

به خواب نیستی موج دگر می زد غبار من

به این آوارگی یا رب که گردانید پهلویم

ندارد چاره از دریا شکافی طالب گوهر

ز طاق چین ابروی که افتادم نمی دانم

که گل کرده ست هر چینی شکست از هر بن مویم

ضعیفی ننگ تغییر وفایم بر نمی دارد