درین ویرانه چون اعما عصای خویش می جویم

به کنج نیستی عمریست جای خویش می جویم

سراغ خود ز نقش بوریای خویش می جویم

هدایت آرزویم می کشم دستی به هر گنجی

جنون می آورد زین کاروان دنباله فهمیدن

جز آتش نیست گردی کز قفای خویش می جویم

ز بس حسرت کمین جنس مطلبهای نایابم