جنون می آورد زین کاروان دنباله فهمیدن

سراغ خود ز نقش بوریای خویش می جویم

هدایت آرزویم می کشم دستی به هر گنجی

درین ویرانه چون اعما عصای خویش می جویم

جز آتش نیست گردی کز قفای خویش می جویم

ز بس حسرت کمین جنس مطلبهای نایابم

ز هرکس هر چه گم شد من برای خویش می جویم