ز بس حسرت کمین جنس مطلبهای نایابم

درین ویرانه چون اعما عصای خویش می جویم

جنون می آورد زین کاروان دنباله فهمیدن

جز آتش نیست گردی کز قفای خویش می جویم

ز هرکس هر چه گم شد من برای خویش می جویم

جهانی آرزوها پخت و رفت از خود به ناکامی

دو روزی من هم اینجا خونبهای خویش می جویم