من این بیگانگی از آشنای خویش می جویم

خیالی کو که نتوان یافت نقش پرده خاکش

سراغ هر چه خواهم ز یر پای خویش می جویم

محیط از وضع موج آغوش پروازی نمی خواهد

چه مقدار از دماغ نارسایی ناز می بالد

که آن گل پیرهن را در قبای خویش می جویم

به خاکستر نفس دزدیده ام چون شعله معذورم