که آن گل پیرهن را در قبای خویش می جویم

محیط از وضع موج آغوش پروازی نمی خواهد

من این بیگانگی از آشنای خویش می جویم

چه مقدار از دماغ نارسایی ناز می بالد

به خاکستر نفس دزدیده ام چون شعله معذورم

بقایی کرده ام گم در فنای خویش می جویم

نیستانی به ذوق ناله انشا کرده ام بیدل