چو آتش گوشه داغی برای خویش می جویم

شررواری ز فرصت رو نمای خویش می جویم

نگاه واپسینم خونبهای خویش می جویم

به غیر از خانمان سوزی مقامی نیست عاشق را

خرابیهای دل بی دام امیدی نمی باشد

شکست طره او از بنای خویش می جویم

چو شمع کشته سامان تلاشم کم نمی گردد