بر طبع شرر خفت فرصت نتوان بست

دل منتظر فرصت و فرصت همه ماییم

در دشت توهم جهتی نیست معین

ما را چه ضرور است بدانیم کجاییم

در طینت ما سوخت دماغی که بناییم

بیدل به تکلف اثری صرف نفس کن

عمریست تهی کاسه تر از دست دعاییم