بی ساز دویی جلوه تحقیق نهان بود

از بسکه سرابیم چنین دور نماییم

چون نخل علاج هوس ما نتوان کرد

چندانکه رود پای به گل سر به هواییم

امروز در آیینه نمودند که ماییم

از خویش برون نیست چو گردون سفر ما

سرگشته شوقیم مپرسید کجاییم