فروغ خانه خورشید اگر نمایان نیست

پری پریست تو مینای خود عبث مشکن

هزار انجم اگر آورد فلک ، فلک است

ز بخیه تازه نخواهد شد این لباس کهن

عبث زدیده خفاش وامکن روزن

به قسمت ازلی گر دلت شود قانع

بس است لقمه بیدرد سرزبان به دهن