جوهر آیینه می گردد غبار کاروان

زحمت بسیار دارد از عدم گل کردنت

نقب در خارا زنی کز نام خود یابی نشان

گر چنین حیرت عنان جستجوها می کشد

گر فروغ دل هوس داری خموشی ساز کن

می شود این شمع را افشاندن دامن زبان

از سواد چشم پی بر معنی دل برده ام