بر آن سرم کز جنون نمایم بلند و پست خیال یکسان

به جیب ریزم غبار دامن کشم به دامن زه گریبان

نمی توان گشت شمع بزمت مگر به هستی ز نیم آتش

چه طاقت آیینه تو بودن ازین که داریم چشم حیران