به سرکشیها تغافل آراتر از هم افتاده مو به مویت

چه طاقت آیینه تو بودن ازین که داریم چشم حیران

تبسمی ، حرفی ، التفاتی ، ترحمی ، پرسشی ، نگاهی

شکست دل شیشه چند چیند ز چین ابروی طاق نسیان

مگر میان تو از ضعیفی رسد به فریاد ناتوانان

گرفتم از درد هر دو عالم بر آستان تو خاک گردد

به دامن بحر بی نیازی چکیده باشد نمی ز مژگان