خرد کمندی هوس شکار است ور نه در چشم شوق مجنون

مگر میان تو از ضعیفی رسد به فریاد ناتوانان

گرفتم از درد هر دو عالم بر آستان تو خاک گردد

به دامن بحر بی نیازی چکیده باشد نمی ز مژگان

به جز غبار خیال لیلی کجاست آهو درین بیابان

اگر نه عهد وفا شکستی مخواه بوی وفا ز هستی

که بسته اند این طلسم چون گل به رنگهای شکست پیمان