سخن ز لعل تو گوهر آرا نگه ز چشم تو باده پیما

زهی به شوخی بهار نازت شکسته رنگ غرور امکان

دو نرگست قبله گاه مستی دو ابروبت سجده جای مستان

صبا ز زلف تو رشته بر پا چمن ز روی تو گل به دامان

به غمزه سحری ، به ناز جادو، به طره افسون ، به قد قیامت

به خط بنفشه ، به زلف سنبل ، به چشم نرگس ، به رخ گلستان