تیشه فرهاد من مضراب ساز درد کیست

دارد این نقش قدم از طرز رفتاری نشان

رنگ می بازد سراپایم به یک پرواز دل

در نسیم بال بلبل دارد این گلشن خزان

کز رگ هر سنگ همچون تار می جوشد فغان

حرفی از چشم ترم گفتند در گوش محیط

موجش از گرداب ماند انگشت حیرت در دهان