نیست بیدل گوشه گیریهای ما بی مصلحت

از عرق آبی مگر پاشم به خاک آستان

هر دو عالم در کمند سر به زانو بستن است

خانه دارد در بغل تا حلقه می باشد کمان

خلوتی می باید ارباب سخن را چون زبان