دل محو غفلت و نفسی در میانه نیست

دارد ز تیر آمد و رفت نفس کمان

بیمغز جز شکست ز دولت نمی کشد

ازسایه هما چه برد بهره استخوان

من مرده ام به خواب و زخود رفته کاروان

ضعفم رسانده است به جایی که چون صدا

آیینه هم نداد ز تمثال من نشان