موج ممکن نیست بیرون آرد ازگوهر زبان

مطلب دیدار حیرانم چسان گردد ادا

خاص آن عالم تحیر، تاب این کشور زبان

اهل معنی یک قلم در ضبط اسرار خودند

بی خموشی کلبه دل عافیت اسباب نیست

کاش گردد شمع این کاشانه را صرصر زبان

عافیت خواهی تبرا کن ز اظهارکمال