کاش گردد شمع این کاشانه را صرصر زبان

اهل معنی یک قلم در ضبط اسرار خودند

موج ممکن نیست بیرون آرد ازگوهر زبان

بی خموشی کلبه دل عافیت اسباب نیست

عافیت خواهی تبرا کن ز اظهارکمال

رو به ناخن می کند آیینه جوهر زبان

راحت اهل سخن در بی سخن گردیدن ست