سر می دهد به باد سبکپایی زبان

ای سست حرف ضبط نفس کن که همچو شمع

می دارد ازگداز تو مینایی زبان

هست از حباب و موج دلیلی که بحر هم

اهل سخن غریب جهان حقیقتند

بایدگریست بر غم تنهایی زبان

هستیم بید ل از نسق دلفریب نظم