هر چند پیش پا داشت چون نیشکر گریبان

بلبل گر از دل جمع احرام بیضه بندی

فکر یقین ندارد جز زیر پر گریبان

خلقی گذشت ازین دشت نامحرم حلاوت

بیرون خانمانها آغوش عشق بازست

مجنون نمی فروشد بر بام و در گریبان

صبح بهار امکان سامانش این قدر نیست