به دستگاه تهی کیسگان فقر و نیاز

که نیستی ست بنای متین درویشان

حضور و غیبت شان قرب بعد ما و تو نیست

ز عالم دگرست آن و این درویشان

« زکنت کنز» پر است آستین درویشان

شک و یقین تو آیینه دار اضدادست

به حق حواله نما کفر و دین درویشان