هزار مد ازل تا ابد همین نفسی است

به چشم آینه پیش بین درویشان

به روی آینه شمشیر می کشی هشدار

مباش زخم خور خود زکین درویشان

به کارگاه شهور و سنین درویشان

هواللهی که مسماش آنسوی اسماست

مبرهن است ز نقش نگین درویشان