کز تپش چون اشک شمعم می شود آب استخوان

ازتب شوق که دارد اینقدر تاب استخوان

از خیال کشتنم مگذر که بیتاب ترا

می زند بال نفس در نبض سیماب استخوان

عمرها شد دارد استقبال شوق ناوکت