پیش پیش پیکرم یک تیر پرتاب استخوان

از خیال کشتنم مگذر که بیتاب ترا

می زند بال نفس در نبض سیماب استخوان

عمرها شد دارد استقبال شوق ناوکت

هرکجا درد توباشد مطرب ساز جنون

همچو نی مستغنی است از تار و مضراب استخوان

آشیان زخم تیغ کیست یارب پیکرم