به تمکینی که آتش نیست در سنگ آنقدر پنهان

عرقها دارد آن شمع حیا لیک از نظر پنهان

چو آن اشکی که گردد خشک در آغوش مژگانها

به عشقت در طلسم نیشتر دارم جگر پنهان

زدم از آفت امکان به برق سایه تیغت