شکست رنگ هم شوخی نکرد از ضعف احوالم

به عشقت در طلسم نیشتر دارم جگر پنهان

زدم از آفت امکان به برق سایه تیغت

به ذوق عافیت کردم به زیر بال ، سر پنهان

در این ویرانه ماند آخر نشان گنج زر پنهان

چه امکانست گرد وحشتم از دل برون جوشد

تحیر رشته ای چون موج دارم در گهر پنهان