چه امکانست گرد وحشتم از دل برون جوشد

به ذوق عافیت کردم به زیر بال ، سر پنهان

شکست رنگ هم شوخی نکرد از ضعف احوالم

در این ویرانه ماند آخر نشان گنج زر پنهان

تحیر رشته ای چون موج دارم در گهر پنهان

ز موی خود خروش چینی از شرم صفیر من

صدای کاسه چشم است در تار نظر پنهان