تحیر رشته ای چون موج دارم در گهر پنهان

شکست رنگ هم شوخی نکرد از ضعف احوالم

در این ویرانه ماند آخر نشان گنج زر پنهان

چه امکانست گرد وحشتم از دل برون جوشد

ز موی خود خروش چینی از شرم صفیر من

صدای کاسه چشم است در تار نظر پنهان

تماشاگاه جمعیت ، تحیر خانه ای دارم