که چون آیینه در دیوار دارد نام در پنهان

ز موی خود خروش چینی از شرم صفیر من

صدای کاسه چشم است در تار نظر پنهان

تماشاگاه جمعیت ، تحیر خانه ای دارم

مکن تکلیف گلگشت چمن مجروح الفت را

که بو در برگ گل تیغی ست در زیر سر پنهان

سراغ هیچکس از هیچکس بیرون نمی آید