چو یاقوت از فسون اعتبار ما چه می پرسی

غرور خودنمایی تا کنیم از یکدگر پنهان

چو شمع کشته در نقش قدم کردیم سر پنهان

ز پاس آبرو داریم آتش در جگر پنهان

بنازم سبزه خطی که از سیر سواد او

نگه در سرمه می گردد چو مژگان تاکمر پنهان