ز پاس آبرو داریم آتش در جگر پنهان

غرور خودنمایی تا کنیم از یکدگر پنهان

چو شمع کشته در نقش قدم کردیم سر پنهان

چو یاقوت از فسون اعتبار ما چه می پرسی

بنازم سبزه خطی که از سیر سواد او

نگه در سرمه می گردد چو مژگان تاکمر پنهان

چه فیض است این که در اندیشه شیرینی نامش