به وصل آیینه نازم به هجران پرده رازم

گوارا نیست آن آبی که شد در نیشتر پنهان

گر از خواب گران چون شمع برخیزی شود روشن

که در بند گریبانت چه مقدار است سر پنهان

به حسنی عشق می بازم اگر پیدا و گر پنهان

توان خواند از عرقهای خجالت سرنوشت من

درین یک صفحه پیشانی ست چندین چشم تر پنهان