حیفست یاد عهد و گنهکار زیستن

در بارگاه یاس ادب اختراع ماست

بیخوابی و به سایه دیوار زیستن

غفلت زداست پرتو اندیشه کریم

گل اگر گرد رکاب تو نشد معذور است

چکند پا به حنایی که ندارد رفتن

الفت آه مسقیم در دل ساخت مرا