صد تمنا سوخت تا داغ دلی آمد به دست

دامنی برچیده باید درگریبان ربختن

عمرها شد گرد مجنون می کند ناز غزال

خاک ما را نیز باید در بیابان ریختن

هیچکس این شمع نتوانست آسان ربختن

کشتگانت درکجا ریزند آب روی شرم

برد حیرانی ز خون این شهیدان ریختن