ما فشاندیم اشک می بایست مژگان ریختن

کشتگانت درکجا ریزند آب روی شرم

برد حیرانی ز خون این شهیدان ریختن

خاک راه انتظارت نم کشید از انفعال

ای ادب سنج وفاگر قدردان ناله ای

شرم دار از نام آتش در نیستان ربختن

ما نفهمیدیم کاینجا نام هستی نیستی است