هر چه باشی چون شرر یکبار باید تاختن

چون گلم در غنچه چندین چشم زخم آسوده است

آه از آن روزی که در بازار باید تاختن

عرصه شوق عدم پر بی کنار افتاده است

سعی مردی خاک شد هرگاه همت باخت رنگ

مرکب پی کرده را دشوار باید تاختن

سر به گردون تازیت چون شمع پر بیصرفه است