همچو شمعم زاد راهی نیست غیر از سوختن

می روم هر جا به ذوق عافیت اندوختن

زخم دل از چاره جوییهای ما بی پرده شد

این گریبان سخت رسوایی کشید از دوختن

شعله گر ساغر زند از پهلوی خار و خس است