امروز تا چه گوید و بازش چه در سر است

یک قصه بیش نیست غم عشق وین عجب

کز هر زبان که می شنوم نامکرر است

دی وعده داد وصلم و در سر شراب داشت

شیراز و آب رکنی و این باد خوش نسیم

عیبش مکن که خال رخ هفت کشور است

فرق است از آب خضر که ظلمات جای او است