غنچه قبا به خاک داد در غم باز دوختن

ما و نگاه شرمگین از تک و تاز دوختن

آبله سا به پای عجز چشم نیاز دوختن

ضبط نفس زکف مده فرصت چاره نازک است

عشق جنون ترانه است ، ناله نفس بهانه است

بی لب بسته مشکل است پرده راز دوختن

شهرت خودنمایی ات رونق شرم می برد