از طناب برق معمار بنای سوختن

تا نفس باقیست اجزای نفس می پروریم

مشت خاشاکیم مصروف غذای سوختن

طول و عرض حرص کوته کن که خطها می کشد

لاله این گلستان چندان نشاط آماده نیست

کاسه داغیست در دست گدای سوختن

کم عیارانیم دارالامتحان عشق کو