نیست هرکس قدردان کیمیای سوختن

لاله این گلستان چندان نشاط آماده نیست

کاسه داغیست در دست گدای سوختن

کم عیارانیم دارالامتحان عشق کو

خواه دور چرخ ، خواهی شعله جواله گیر

روز و شب می گردد اینجا آسیای سوختن

صبح شد چون شمعم اکنون داغ نقد زندگی ست