چون سپندم عمرها درکسوت افسردگی

اندکی زبن درد سر آزاد باید زیستن

خواه در دوزخ وطن کن خواه با فردوس ساز

عافیت هر جا نباشد شاد باید زیستن

بر امید یک تپش فریاد باید زیستن

نیست زین دشوارترجهدی که ما را با فنا

صلح کار عالم اضداد باید زیستن