نعمت الوان دنیا نیست در خورد تمیز

جلوه غافل نیست از اسباب حیران زبستن

کسوت مرگم نقاب غفلت دیدار نیست

در کفن دارد نگاه پیر کنعان زیستن

بی خس جاوید باید جوع دندان زبستن

گر قناعت قطره آبی چون گهر سامان کند

می توان صد سال بی اندیشه نان زیستن