به کیش مشرب انصاف از التفات نشاید

به وادیی که فروشد غبار ما ننشستن

ز گرد باد رسد تا به نقش پا ننشستن

رسیدن از دل و در چشم آشنا ننشستن

من و تو زاهد ازین کوچه هیچ صرفه نبردیم

ترا گداخت زمینگیری و مرا ننشستن